Natuurcolumnist Michael de Vries kweekte ook dit jaar weer tomaten: ‘Van klagen naar oogsten’

EDE Wat zijn we met z’n allen toch goed in klagen. De hele dag door geven we onze mening en in veel gevallen zijn we het ergens niet mee eens. We zijn het niet eens met het kabinet, de voetbaltrainer of de mensen die aan een talkshowtafel hun verhaal doen. We klagen over het weer. Is het 24 graden dan vinden we het te koud in de zomer en is het 26 graden dan vinden we het wel erg warm worden.

En u leest het goed hoor, ik schrijf bewust in het meervoud, want ik doe er zelf ook aan mee. Iedereen heeft er soms last van, maar helaas zijn er altijd mensen die het klagen tot een eigenschap hebben gemaakt. Nu ik dit schrijf, besef ik tegelijk dat ik nu eigenlijk ook ergens over klaag. Maar goed, een stukje positiviteit.

TOMATEN

Wat een heerlijk nazomerweer hebben we toch! Zoals mijn vaste lezers al weten, kweek ik zelf tomaten. Uit overrijpe tomaten haal ik de zaden. Die laat ik drogen en het jaar erop zaai ik deze zaden. Op die manier hoef je maar één keer een bijzondere soort te kopen of te bestellen en je kan ze vervolgens zelf altijd vermeerderen. Superhandig!

BIJZONDERE SOORTEN

Vorige zomer had ik zo’n vijfentwintig soorten. Tja, zoveel soorten bestaan er echt. Sterker nog: dit jaar had ik er zestig. Van de meest gangbare, tot de meest bijzondere soorten. Ze staan hier verspreid door het tuin of het balkon. Standaard oranje, maar ook gele, gevlamde geel rode tot zelfs paarse en zwarte tomaten. De één lekker, de ander wat saai qua smaak, maar zó leuk om te zien.

Doordat de zomer lang op zich liet wachten, duurde het een maand langer dan vorig jaar voordat ik de eerste tomaten kon oogsten. Even had ik het idee dat het helemaal zou mislukken, want voor een tuinliefhebber is ongeduldig zijn misschien wel de meest voorkomende eigenschap. Toch kwam het goed, en deze warme septembermaand zorgt ervoor dat ik tot op de dag van vandaag tomaten kan blijven plukken. De komende weken, als het oktober wordt, zullen de vruchten nog steeds niet op zijn.

Van iedere soort laat ik één tomaat hangen. Deze mag weer overrijp worden, haal ik de zaden eruit en begint het weer van voren af aan. Zo zie je maar, het is nooit saai als je deze hobby hebt.

door Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.