Columnist Cynthia Lukassen met een ode aan alledaags geluk

EDE Een scherp alarm haalt me ruw uit mijn concentratie. Wat nu weer? Ik was net zo lekker in de flow. Met een zucht grijp ik mijn telefoon. Dan lees ik met open mond het noodbericht.

Brand op de heide. 500 man aan het blussen. Wisselende windrichtingen. Afgesloten wegen. Moeilijk onder controle te krijgen. Met man en macht wordt er gewerkt aan het beperken van de schade.

En daarna. 130 hectare prachtige natuur. Bomen. Dieren. Planten. Onze heide. Hier om de hoek. Onverwachts verwoest. Het advies is om het gebied nu te laten rusten. Het de tijd geven om te herstellen. Zodat het de kracht kan hervinden om de oude te worden. Of wellicht een nieuwe, aangepaste versie van zichzelf.

Dat stukje natuur waar we zo graag heen gingen, maar eigenlijk niet zo vaak kwamen als we wilden. Want wandelen, foto’s maken en uitwaaien. Dat kon altijd later nog. De prachtige heide was er immers altijd. Natuurlijk beschikbaar. Maar nu verwoest.

Alles wat er is, kan plotseling veranderen. Vanzelfsprekende vrede in ons land. Vanzelfsprekende waarheid die via media tot ons komt. Of vanzelfsprekende waardering voor vrijwilligers die jarenlang belangeloos een ander helpen.

Maar ook de vanzelfsprekendheid van hem. Enkele maanden geleden nog fanatiek samen met ons de weg zoekend uit een escape room. En nu zit hij daar. In een rolstoel. De weg zoekend naar herstel. De weg zoekend naar het doorslikken van een slokje water. De weg zoekend naar het uitspreken van een woord.

Onverwachts werd zijn vanzelfsprekende gezondheid verwoest. Maar hij is er nog. Aan zijn herstel wordt nu met man en macht gewerkt. Maar hij heeft ook rust nodig. Tijd om te herstellen. Zodat hij de kracht kan hervinden om de oude te worden. Of wellicht een nieuwe, aangepaste versie van zichzelf.

Ingrijpende gebeurtenissen drukken je met de neus op de feiten: geluk zit vaak in het alledaagse. Dat je uit kunt waaien op de prachtige heide bijvoorbeeld. Dat ons land al bijna 80 jaar geen oorlog kent. En dat er mensen zijn die van je houden.

Dus wacht niet tot er nieuws komt waar je sprakeloos van wordt. Maar blijf oog houden voor je omgeving. Stil staan. En vergeet niet te genieten van je vanzelfsprekende geluk.

door Cynthia Lukassen

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.