Columnist Daniëlle Horneman over vuur dat verlicht: ‘Hopelijk springt de vonk over’

EDE Een oefengranaat. Meer was er niet nodig om de Edese heide nog geen maand geleden in lichterlaaie te zetten en te veranderen in een rokende vlakte. Geen vijand, geen oorlog, slechts een ‘routineuze’ oefening van Defensie. Voor onze veiligheid, wordt er gezegd. Alsof veiligheid tegenwoordig vanzelfsprekend gepaard gaat met verwoesting. Of het nu om een paar hectare heide gaat of om hele landen. 

VOORBEREIDEN OP OORLOG

Terwijl de heide er nog zwartgeblakerd bij ligt worden wij door de rijksoverheid voorbereid op rampen en noodsituaties. Mark Rutte die in zijn nieuwe functie als NAVO-chef van minister-president is getransformeerd tot opperbevelhebber van Westerse oorlogsretoriek begon met de woorden: ,,We moeten ons voorbereiden op oorlog.” Alsof hij aankondigde dat het gaat regenen. Onvermijdelijk. Niks aan te doen. 

Waar wij braaf knikken bij woorden als ‘verdediging’ en ‘vrijheid’, keurig de oorlogsslachtoffers herdenken op 4 mei bij het Mausoleum en de dag erna onze vrijheid vieren op het Museumplein, vergeten we te vragen wíé er precies beschermd wordt en tegen welke prijs. Feestend in onze oranje T-shirts en met een biertje in de hand, doen we er alles aan om niet te hoeven kijken naar wat er werkelijk speelt op het wereldtoneel. Van ,,we hebben het niet geweten” naar ,,we willen het niet weten”. En wie wel durft te kijken, komt er achter dat niets is wat het lijkt. 

LELIJK SCHAAKSPEL

Een lelijk schaakspel tussen Oost en West met Oekraïne als speelveld. We noemen het steun, maar vreemd genoeg leveren we vooral wapens, geen woorden. Conflicten laaien op wanneer een NAVO-lidmaatschap dreigt. Zet raketten voor de deur van een grootmacht, en je krijgt er vuur voor terug. 

Hier in Ede denderen de laagvliegende helikopters van Defensie door boven onze hoofden onder aanmoediging van wethouder Peter de Pater. En staat de NAVO-top dit jaar gepland in ons land. Hou die club in de gaten, want voor je het weet staat niet alleen de hei in brand. 

Het eerste groen laat zich alweer zien tussen de afgebrande Edese natuur. Alsof de natuur ons stilletjes vergeeft voor wat wij nevenschade noemen. De natuur herstelt zich wel. Kunnen wij dat ook? 

Misschien wordt het tijd dat we ons eigen innerlijke vuur niet langer richten op vernietiging, maar op het aanwakkeren van bewustzijn. Het soort vuur dat in plaats van alles in as legt juist verlicht. Het is in ieder geval waar ik me op richt, hopelijk springt de vonk over. 

door Daniëlle Horneman

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.