Columnist Cynthia Lukassen: ‘Stoppen met streven naar bovenmenselijke perfectie’

EDE Het is me allemaal even te veel. Mijn hoofd en handen draaien al weken overuren. Sinterklaas, de verjaardag van onze dochter, helpen bij het Lichtjesfeest, kerstcadeautjes, een kerstmenu verzinnen, zorgen om familieleden en de laatste loodjes op mijn werk. En dan heb ik het nog niet eens gehad over dat dikke boekje van de overheid met alles wat ik moet regelen voor een mogelijke noodsituatie. Als ik niet oppas, raas ik mezelf voorbij in de maand die ze op de radio de mooiste tijd van het jaar noemen.

Want in kerstfilms, advertenties en commercials lijkt december één groot warm bad. Alles is mooi. Alles klopt. Ik huppel schaterlachend in een perfect vallende kerstjurk door de sneeuw, schuif aan een perfect gedekte tafel en pak met een tandpasta-glimlach cadeaus uit. Een onrealistisch beeld, als je het mij vraagt. Iets wat alleen haalbaar lijkt met filters, opgepoetste verhalen en door niet helemaal eerlijk te zijn. Naar anderen. Of naar jezelf.

FLINKE WANDELING

Ik zie mijn leven niet als één beeld waar ik aan moet voldoen, maar eerder als een flinke wandeling. Met toppen en dalen. Soms druk, soms zwaar, soms even heerlijk de wind mee. Ook deze periode is zo’n stuk. De kunst is niet om alleen een perfect plaatje na te streven, maar juist om onderweg wat vaker stil te staan. Even je to do-lijstje aan de kant. Diep ademhalen. En er simpelweg in alle aandacht te zijn.

En me te beseffen: moet ik mezelf dit allemaal opleggen? Want uiteindelijk zijn het niet de dingen die het maken, maar de mensen met wie je bent. In een wereld vol snelle oordelen, AI adviezen en verslavende beeldschermen wordt het een steeds unieker cadeau: echte, oprechte aandacht. Elkaar aankijken in de ogen. Eventjes vragen hoe het gaat. Of uitgebreid praten over het echte leven.

BOVENMENSELIJKE PERFECTIE

Wat 2026 ons ook brengt of afneemt, we weten het niet. En we hebben er vaak simpelweg geen controle over. Maar wat we wel kunnen doen, is stoppen met streven naar bovenmenselijke perfectie. Dus daarom wens ik je vanuit de grond van mijn hart heerlijk onvolmaakte feestdagen en een menselijk 2026 toe. Waarin je ontdekt dat fouten leerzaam zijn. Waarin je ook oké bent als het even niet oké gaat. En waarin je ongefilterd jezelf mag zijn.

door Cynthia Lukassen

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.