Ingezonden: Eddy & Eda doen het gewoon tóch

EDE Onlangs ontving ik een cadeautje van de gemeente Ede: een verjaardagskalender met ‘slimme tips voor een groener Ede’. Want, ‘Eddy & Eda doen het gewoon’. Het zal me een zorg zijn dat Eddy en Eda het doen. Dat ze het ‘gewoon’ doen deed me wel even denken, maar waarom de gemeente dat over Eddy & Eda moest verklappen is me een raadsel. Wat me meer aansprak is de tekst op de volgende pagina: ‘In Ede en de dorpen houden we van aanpakken. Niet wachten op grote plannen, maar alvast de schop in de grond.’ Ik denk dat Eddy & Eda binnenkort alvast een slijptol in de stoep zetten.

Ze zijn namelijk niet zo vermogend, die Eddy & Eda. Ze wonen heel gewoon in een tussenwoning en over het algemeen zijn ze tevreden. Toch zijn ze soms een klein beetje jaloers op de buurman op de hoek. Niet omdat die vermogender is, maar omdat ie kan parkeren op eigen terrein. Híj mag een laadpaal neerzetten, maar Eddy & Eda niet. Hun elektrische autootje staat namelijk op straat geparkeerd, naast de rand van de stoep en een laadkabel mag niet over de stoep liggen. Trouwens ook niet daar doorheen liggen met een speciale kabelgoot. En ook niet hoog door de lucht hangen met een zwenkarm. De regels zeggen niets over overhangende takken, dus misschien dat van boom tot boom zou kunnen. Maar dat is allemaal te veel gedoe voor Eddy & Eda. En dus zitten ze te kniezen.

JE EIGEN STROOM TERUGKOPEN

Eddy & Eda hebben hard gespaard voor de zonnepanelen op hun dak, vertellen ze me. En óók voor hun elektrische autootje. Maar nu moeten ze hun zelfopgewekte stroom verkopen aan het net. En hun autootje laden ze op bij een openbare laadpaal verderop in de straat. Daar kunnen ze elektriciteit terugkopen, maar dan wel voor een hoger tarief dan wat ze voor hun eigen stroom kregen. De buren van Eddy & Eda wonen ook in een tussenwoning, maar door deze gekke regels krijgen ze de businesscase niet rond om elektrisch te rijden.

DE ACHTERKANT VAN EEN BIERVILTJE

Eddy weet nog precies hoe het ging: ‘Het college stuurde al in juli 2024 een memo naar de raad over thuisladen door middel van kabelgoottegels’. Dat memo (zaaknummer 451974) beschrijft precies de regels die zouden moeten gelden om kabelgoottegels toe te staan. ‘Ja’, zegt Eda, ‘maar toch adviseerde het college om dat niet te doen.’ Waarom? Volgens ‘een eerste grove schatting’ zou het gaan om maar 2400 woningen die daar wat aan konden hebben. En ‘bij huurwoningen is maar de vraag of de verhuurder mee wil werken’, staat in dat memo. ‘Ik denk niet dat ze het ook maar één verhuurder hebben gevraagd’, zegt Eda. Eddy begreep het ook niet. ‘Hoe kan je nu concluderen dat de voordelen van het toestaan van kabelgoottegels voor een dusdanig kleine doelgroep niet opwegen tegen de maatschappelijke nadelen als je rekent op de achterkant van een bierviltje?’ vraagt hij zich af.

Reageren op deze ingezonden brief of er ook een sturen? Mail naar ede.stad@bdu.nl.

NIET WACHTEN OP GROTE PLANNEN

Zelf maakte ik een digitaal rondje langs de verschillende fracties in de gemeenteraad. Zeven fracties reageerden inhoudelijk op mijn vraag. Bij hen proef ik de wens dit aan te pakken en thuisladen mogelijk te maken. Goede voorbeelden zijn er al, bijvoorbeeld in de gemeente Katwijk. Het kan dus wél. In de tussentijd zijn Eddy & Eda gelukkig Edenaren. Die wachten niet op grote plannen. ‘Weet je wat we doen?’, zegt Eda. ‘We zetten gewoon zelf een slijptol in de stoep.’
‘Maar dat mág helemaal niet’ werpt Eddy tegen. Maar Eddy en Eda doen het gewoon tóch.

Gerjob Lootens,
Bennekom