Natuurcolumnist Michael de Vries over de ‘kunst van het herkennen in de vogelwereld’

EDE Wat is het toch heerlijk om lekker met de natuur bezig te zijn. Al die talloze diersoorten die je tegen kan komen. Van zoogdieren tot vlinders en van reptielen tot vogels. Maar met name die laatste categorie, de vogels, kan soms ook de grootste verwarring veroorzaken. Op mijn sociale media kanalen ontstaan soms al discussies over merel, koperwieken en kramsvogels. Soms beweert men dat een lichte merel toch echt een kramsvogel is, omdat een merel toch zwart is? Gelukkig leren de meeste mensen graag en dus leg ik dan uit dat een lichte merel gewoon een vrouwtje is.

Ook de glanskop en matkop, twee mees-achtigen lijken zó erg op elkaar dat zelfs ondergetekende er soms niet uitkomt en in een eerder geschreven column schreef ik over al die kleine gelige vogeltjes, die allemaal zó op elkaar lijken dat je soms de draad volledig kwijt lijkt te zijn, zeker als de ene soort het geluid van de ander kan imiteren. Tja, vogels leren kennen en herkennen valt niet altijd mee.

Een laatste categorie waarbij dat vaak gebeurt zijn de ‘kraaien’ waarover veel mensen beginnen. Ze hebben het dan over ‘kraaien’ die in groepjes op het dak zitten. In bijna alle gevallen zijn het dan geen kraaien bij de kleinere kauwen, te herkennen aan de lichtgrijze en dikke nek. Als deze mensen in het bos dan een echte kraai hebben gezien, blijkt dat vaak alsnog geen kraai maar hebben ze met een raaf te maken.

Sommige mensen zouden de moed al opgeven, maar er zijn doorzetters, de echte diehards! Deze mensen blijven leerbaar, gaan vervolgens de natuur in en treffen ergens in een weiland tussen de kleinere kauwen toch echt een aantal kraaien aan. Niet zelden gebeurt het dat mensen mij in zo’n geval vol trots een berichtje sturen dat ze eindelijk het verschil weten tussen kauw, raaf en kraai.

Met een bepaalde tegenzin moet ik deze mensen dan nog steeds soms teleurstellen dat ook die laatste ontmoeting geen kraai was, maar in feite een roek is geweest. Want ja, die heb je ook nog. Die lijkt op een kraai, maar heeft een lichte snavel. Pff... Kauwen, raven, kraaien, roeken. Het valt niet altijd mee om vogels te herkennen. Gelukkig kunnen de meeste mensen er achteraf wel om lachen. Zal ik maar wachten om tegen ze te zeggen dat deze soorten eigenlijk allemaal tot de familie van de kraaien horen, net als de gaai?

door Michael de Vries

Lees in dit dossier alle columns die op Ede Stad.nl verschijnen.