Column Kimberley Bos: ‘Eerste impressie van het Olympisch dorp’

EDE Kimberley Bos uit Ede neemt voor de tweede keer in haar loopbaan deel aan de Olympische Winterspelen. In haar sport skeleton is ze de laatste jaren uitgegroeid tot een serieuze kanshebber op een medaille tijdens de Spelen in de Chinese hoofdstad Beijing. De komende tijd schrijft Bos exclusief voor Ede Stad.nl een column.

Toen ik mijn eerste update met jullie deelde, hadden we de reis naar Beijing er nog niet opzitten, maar inmiddels zijn we gesetteld in het Olympisch dorp. De reis was een lange - dat wisten we op voorhand natuurlijk -, maar wel een goede. Doordat ik in aanloop er naartoe al met een jetlagprotocol werkte, was het aanpassen voor mij ook goed te doen. Zo ben ik mooi fris, met nu nog zo’n anderhalve week te gaan tot mijn wedstrijd.

Voor mij zijn dit mijn tweede Olympische Spelen en mijn eerste indruk van het Olympische dorp is dat het eigenlijk heel vergelijkbaar is met vier jaar geleden. Los van de maatregelen natuurlijk. Zo moeten we altijd en overal een mondkapje ophouden, behalve op onze eigen kamer, en wordt er afstand gehouden. Bij het eten zitten we apart van elkaar, maar verder is het gewoon normaal. Alle faciliteiten zijn aanwezig.

Wat je je bij zo’n Olympisch dorp dan voor moet stellen? Nou, echt een dorp! Want naast dat alle flats met kamers er zijn en er een groot restaurant voor de sporters en begeleiding is, zijn er zoals gebruikelijk op de Spelen ook allerlei andere dingen te vinden. Denk bijvoorbeeld een souvenirwinkel, een postkantoor, café en een fastfoodrestaurant (want dat is écht iets voor topsporters, haha). Maar je kunt er ook iets vinden over de cultuur van China, in een speciaal daarvoor ingericht deel.

Wat er ook is, is een recreatieruimte. Daar kun je allerlei dingen doen, zoals tafelvoetbal, tafeltennis, air hockey en dat soort gezelschapsspellen. Ook hebben ze er wat vette VR-dingen. Die zijn een beetje futuristisch, maar dat is ook niet gek met Samsung als één van de hoofdsponsors van de Olympische Spelen. In die recreatieruimte zullen ze mij voorlopig echter nog niet vinden. Ik probeer onnodige risico’s op een coronabesmetting uit de weg te gaan en ga me daar dus niet aan wagen nu.

Overigens hebben we met TeamNL in ons gebouw ook een eigen lounge, waar we kunnen zitten en onderling spelletjes kunnen spelen. Dat is wel gezellig, dus daar vermaak ik me wel. En we hebben vanuit ons gebouw uitzicht op de bob- en skeletonbaan waar ik straks in actie kom, dus over dat uitzicht heb ik niet te klagen. Koud is het hier wel, maar sneeuw ligt er amper. We hadden eergisteren sneeuw. Dat was ongeveer de helft van de sneeuw die ze hier in totaal krijgen op jaarbasis, maar veel was het niet.

Eén ding is wel echt anders in vergelijking met de vorige Spelen. Dat is het contact met sporters en begeleiders uit andere landen. Ik heb nog niet zoveel mensen uit andere landen kunnen ontmoeten helaas. Dat zal door corona ook wel echt een stuk lastiger zijn op deze Olympische Spelen. Heel af en toe spreek je wel iemand. Dan kun je ook speldjes met elkaar ruilen. Die verzamel je van verschillende landen en dat zorgt natuurlijk wel voor een heel mooi aandenken.

Kimberley