Natuurcolumn Michael de Vries gaat terug in de tijd

EDE Het is half oktober, een periode waarin er voor mij in de natuur wat minder te beleven valt. De meeste zomervogels zijn al vertrokken en de echte wintergasten moeten nog arriveren. Het zijn van die momenten dat je even terugdenkt aan bijzondere ontmoetingen uit het verleden. Aan momenten die je bijblijven en die zomaar even voorbijkomen in je gedachten. De meeste mensen zullen wel beseffen dat dit in de afgelopen tientallen jaren enorm veel momenten zijn. Zo zal ik nooit vergeten dat er ineens twee appelvinken op de voedertafel zaten. Die dag was ik ziek thuis en ik kon mijn ogen bijna niet geloven. Het voelde destijds alsof het door de koorts kwam.

Mijn eerste ontmoeting met wolven een paar jaar geleden zie ik ook nog zo voor me. Het waren er gelijk vijf en dat was op dat moment een droom die uitkwam, nadat ik jaren had gehoopt ooit een wolf te zien.
En bijna al mijn ontmoetingen met ijsvogels komen in mijn denkbeeldige rijtje met mooie momenten voor.

Toch denk ik soms even terug aan de periode waar mijn liefde voor de natuur begon. Toen ik vroeger met mijn ouders na CenterParcs ging was ik als klein jongetje helemaal idolaat van de eekhoorns die daar zaten. Thuis al kocht ik doppinda’s en het eerste wat ik deed als we in het huisje kwamen was de doppinda’s op de tafel leggen. Iedere dag genoot ik van deze leuke diertjes en zelfs mijn allereerste verrekijker kreeg ik daar. Het was een klein rood/geel verrekijkertje en het vergrootte eigenlijk nauwelijks.

Ik weet nog dat ik eenmaal thuis een keer dagelijks naar de bibliotheek ging en alles wat ik over eekhoorns kon vinden kopieerde en in een boekje plakte. Ik maakte als het ware mijn eigen encyclopedie over de eekhoorn. Ook verzamelde ik beeldjes en kaarten van eekhoorns en als ik naar een darttoernooi ging, had ik altijd een sleutelhanger van een eekhoorn bij me, ik was ervan overtuigd dat het geluk zou brengen.

Nu zijn we tientallen jaren later en nog steeds geniet ik als ik een eekhoorn zie. Waar ik ze ook tegenkom, ik neem altijd de tijd om even naar ze te kijken. De behendigheid, de snelheid, het speelse en het gemak waarmee ze nootjes openmaken blijven me fascineren. Het zijn momenten die me terugbrengen naar vroeger en die bijzondere momenten zal ik nooit vergeten.

Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.