Natuurcolumn Michael de Vries: ‘Sommige mensen hebben er oog voor, anderen niet’

EDE Het nieuwe jaar is begonnen. Ieder jaar blik ik in mijn laatste column terug op mijn meest bijzondere natuurmomenten van dat jaar. In mijn eerste column van een nieuw jaar blik ik vaak vooruit. Wat hoop ik graag te zien in de natuur? Welke soorten zullen er voor mij uitspringen en welke verrassingen zullen extra glans geven aan zo’n jaar in de natuur? 

door Michael de Vries

Als ik nu in het Binnenveld fiets, dan kan ik onder de indruk zijn van de kleine zilverreiger die ik er soms zie, een vogel die ik meer dan twintig jaar niet meer had gezien. Maar terwijl ik er fiets, en de rietkragen zie zonder zingende vogels in de toppen, doet me gelijk ook weer verlangen naar april, wanneer de rietgorzen, rietzangers en blauwborsten zich volop laten horen.

En hoe zal het met de wolven gaan in onze regio? Wat ik afgelopen jaar aan wolven heb gezien was uniek, dat gaat nooit meer gebeuren. Maar hoe mooi zou het zijn als je soms, zo af en toe, toch nog even een wolf ziet gedurende het jaar.

Een vraag die ik regelmatig krijg van mensen die mij tegenkomen, is hoe het kan dat ik toch zoveel in de natuur zie? Waarschijnlijk is dat omdat ik in eerste instantie gewoon veel in de natuur ben, maar een andere verklaring zit hem toch echt in interesse hebben.

De afgelopen weken heb ik bijna dagelijks het geluk gehad ijsvogels tegen te komen. Ik kan ze soms heel dichtbij, binnen een meter of tien, fotograferen en filmen. Omdat er een slootje tussen mij en de ijsvogels zit, lijkt het erop dat de ijsvogels dat als veilige ‘buffer’ zien en zo zijn ze minder schuw dan je normaal zou verwachten. 

Maar wat me opvalt, is de hoeveelheid mensen die er langs komen. Soms met de hond, soms kletsend met elkaar in hun werkpauze of soms gewoon met de blik op oneindig en totaal niet kijkende naar de prachtige ijsvogel die bijna naast hen zit. Ik snap dat niet. Kijk dan, denk ik dan. Sta even letterlijk stil bij de natuur om je heen. Maar nee, de meeste mensen hebben er geen oog voor. Anderen daarentegen vragen heel voorzichtig wat ik zie, en als ze dan op mijn schermpje deze vogel zien, voel je hun enthousiasme. Gelukkig zijn die mensen er ook nog, die wel oog en bewondering hebben voor de natuur om hen heen.

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.