Natuurcolumn Michael de Vries: De verschillende soorten reigers

EDE Vraag de gemiddelde Nederlander eens welke reigers ze kennen en de meeste mensen zullen antwoorden dat ze alleen de gewone reiger kennen. Maar de gewone reiger bestaat eigenlijk niet. Daarmee zal ongetwijfeld de meest algemene blauwe reiger bedoeld worden, hoewel ik me bij die naam altijd afvraag waarom de vogel dan voornamelijk lichtgrijs is en niet blauw. 

Maar in werkelijkheid zijn er veel meer soorten reigers. Naast die algemene blauwe reiger hebben we ook nog de grote zilverreiger. Even groot als de blauwe reiger maar spierwit en een gele snavel. Die gele snavel is belangrijk als je de grote zilverreiger dan weer wil onderscheiden van de kleine zilverreiger, die dan weer een zwarte snavel heeft. De kleine zilverreiger is dan ook gelijk een stuk kleiner en is zelfs maar ongeveer de helft van de grootte van de grote zilverreiger. Groot en klein mag hier dus letterlijk genomen worden. 

Een andere soort reiger, die dan weer even groot of klein is als de kleine zilverreiger, is de roerdomp. De prachtige, trage, bruine vogel die staand in het riet nauwelijks opvalt. Zo, is het nog te volgen? Of zien mijn lezers nu door de bomen het bos niet meer? Of zien ze door de reigers de vogels niet meer? Tja, het kan soms best even duren voordat je de vogels onder de knie hebt. En laat ik maar niet teveel uitweiden dat de kwak en de ralreiger, de woudaap, de koereiger en de purperreiger ook nog soorten reigers zijn die in ons land voorkomen.

ZESDE ZINTUIG

De laatste keer dat ik een kleine zilverreiger zag, is meer dan twintig jaar geleden, misschien wel vijfentwintig zelfs. Ik zat nog op school en ieder weekend liep ik bij de Blauwe Kamer in Rhenen. Soms zag ik daar een groepje kleine zilverreigers aan de waterkant. Sindsdien heb ik ze nooit meer gezien. Tot aan enkele weken terug, toen ik tijdens een fietstocht in het binnenveld ineens een kleine witte vogel op zag stijgen van een watertje iets lager gelegen dan waar ik fietste. Ik wist meteen dat het een kleine zilverreiger was. Soms weet je dat, nog voordat je echt goed kijkt. Het voelt soms als een soort zesde zintuig, maar wat is het fijn om te hebben. De vogel vloog van me vandaan, keerde een beetje terug en landde zo’n honderd meter voor me. Wat gaaf om na zo lang deze reiger weer eens te zien!

door Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.