Column Daniëlle Horneman: Ik heb een droom

EDE Ik heb een droom. Een droom van een groot huis met een tuin vol groenten en kruiden, stilte en waarheid. Een keuken gevuld met de geur van versgebakken zuurdesembrood. Een plek waar de wind vrij waait, het hart mag spreken en de ziel mag rusten. Een plek waar mensen thuis komen in zichzelf. Niet omdat er iets verkocht wordt, maar omdat er iets herinnerd wordt.

Die plek zou ik een naam geven: De Vrije Bron, omdat we daar los zijn van het systeem. Een systeem dat ziek is. En misschien weet ik het al, in mijn diepste weten, dat het mijn taak is om daar een veilige haven te creëren. Voor mensen die willen helen. Die hun waarheid zijn kwijtgeraakt in een wereld van regels, schermen en structuren. Die voelen dat er iets niet klopt, maar niet weten waar te beginnen. 

Ik zie het voor me: een yurt in de tuin onder de sterren. Knisperende vuurtjes, zowel binnen als buiten. Gesprekken zonder oordeel. Sessies met stenen, instrumenten, handen, hart. Kinderen die spelen met aarde en water in plaats van met apparaten. Mensen die luisteren naar hun lichaam in plaats van naar protocollen. 

Het is een huis dat leeft. Vol overvloed is. Waar de deur altijd op een kier staat. Waar veel mensen langs zullen komen. De een voor een warme kop thee, de ander voor een gesprek dat iets opent wat al jaren vastzit. 

We hebben dit soort veilige plekken keihard nodig in een wereld die razendsnel verandert en waarin systemen steeds meer nemen. Smart cities, digitale identiteiten, programmeerbaar geld, herhuisvesting op basis van algoritmes, meer en meer controle. Voor sommigen lijkt het een ‘dystopische ver van mijn bed show’, maar vrijheid wordt steeds meer ingeruild voor gemak. Gezondheid voor controle. En wie vragen stelt wordt monddood gemaakt.

Daarom is mijn droom geen luxe. Het is noodzaak. Want als we geen vrije plekken meer hebben, waar zullen we ons dan nog herinneren wie we werkelijk zijn? Elke verandering begint met een visioen, met verbeeldingskracht en met moed. Mijn droom gaat over een plek waar je gewoon mag zijn.

Deze droomplek is een daad van verzet. Tegen een systeem dat onze ziel wil bezitten. Het is mijn antwoord. Mijn anker. Mijn wapen van licht. Want als vrijheid nergens meer past, dan bouw ik haar zelf. Ik heb een droom en ze klopt al op de deur van de werkelijkheid.

door Daniëlle Horneman

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.