Natuurcolumnist Michael de Vries: ‘Liever achter de camera dan ervoor’

EDE Als je in het onderwijs werkt denken veel mensen gelijk dat je ook heel makkelijk in het openbaar spreekt. Niets is minder waar, althans bij mij. Zet mij voor een groep leerlingen en ongeacht hoe groot die groep is, zonder enige moeite praat ik zo’n hele dag aan elkaar. Ik vertel dan eerder te veel dan te weinig, gezien de blikken van de leerlingen zo nu en dan. Maar het vreemde is dat ik zodra ik voor een groep volwassenen sta, of zelfs collega’s ineens wel spanning ervaar.

Zo werkt dat voor mij ook met de camera. Ook daar sta ik liever achter dan voor. Ik film dus liever zelf dan dat ik gefilmd wordt. Regelmatig wijs ik verzoeken tot interviews ook af. Soms heb ik geen tijd, soms heb ik gewoon geen zin en soms kan ik me niet vinden in de strekking van het gesprek. Daarnaast ben ik soms ook nog wel terughoudend omdat ik weet dat er maar een klein stukje gebruikt wordt en de boodschap dus verdraaid op beeld kan komen. Toch ontkom ik er niet altijd aan en dus heb ik de afgelopen jaren geregeld interviews gedaan. Voor Omroep Gelderland viel me vooral op dat drie uur lang filmen resulteerde in slechts twee minuten aan beeldmateriaal en toen ik vorig jaar voor RTL een interview deed werd zelfs mijn naam al verkeerd uitgesproken. Daar was ik ineens ‘Michaël’, met zo’n enorme nadruk op de trema. Mijn hele klas noemde me de dag daarna ook zo. Ik kon er gelukkig om lachen. Vorige week schreef de Gelderlander ook over mij en was ik ineens 47 jaar, terwijl ik toch echt 40 had gezegd en de interviewer dat ook netjes noteerde. Tja, het valt niet mee.

HART VAN NEDERLAND

Naar aanleiding van mijn vorige column, over fotografen in rustgebieden, werd ik afgelopen week benaderd door SBS6. Het programma ‘Hart van Nederland’ wilde mij voor de camera (vanaf 11.20 minuten) hebben om iets te zeggen over de toename van fotografen als de wolf ergens gezien wordt. In het belang van de dieren én om te vertellen dat iedereen van mij wolven mag zien zolang zich men maar aan de regels houdt en geen rustgebieden in moest gaan, besloot ik hieraan mee te werken. En hoewel ik merk dat ik interviews steeds makkelijker ga vinden, blijf ik er toch bij dat ik liever achter de camera sta. 

Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.