Columnist Cynthia Lukassen: ‘Liever voor je hersenen’

EDE ,,Goedenavond, wij zijn aan het uitvinden hoe we met smartphones voor onze kinderen willen omgaan. Zijn er andere ouders die hierover van gedachten willen wisselen?” Dit berichtje stuurde een vader laatst in de groepsapp van de klas van mijn dochter. Het toverde meteen een glimlach op mijn gezicht: andere ouders maken zich óók zorgen.

Via hem belandde ik in een WhatsApp-community van Stichting Smartphonevrij Opgroeien, waar ouders ervaringen delen over bewust smartphonegebruik. In het overzicht zag ik meerdere groepen van Edese scholen. Mijn hart maakte een sprongetje. Wat mooi dat ouders elkaar opzoeken en samen weerstand bieden aan iets dat normaal is geworden.

,,Maar mam”, vraagt mijn dochter, ,,wat is er eigenlijk zo erg aan een smartphone? Het is toch leuk? Iedereen doet het overal: op straat, op het schoolplein, in restaurants.”

PRIKKELS

Ik geloof niet dat technologie per definitie slecht is. ,,Maar”, zeg ik, ,,het is ook een enorme hoeveelheid prikkels.” Ik leg haar uit hoe ik het zie: in haar hoofd zitten slimme helpers die beelden, geluiden en gevoelens netjes verwerken. Als je buiten speelt, een spelletje doet of met Lego bouwt, hoeven ze maar met één ding tegelijk bezig te zijn. Maar kijk je bijvoorbeeld een uur YouTube, dan maak je soms tien verschillende avonturen mee. Je hersenen maken geen onderscheid tussen echt en nep. Alles moet verwerkt worden. De helpers rennen zich een slag in de rondte en raken moe. Je hoofd raakt vol, wat stress, concentratieproblemen en onrust kan veroorzaken.

,,Dus eigenlijk”, concludeert mijn dochter, ,,willen jullie liever voor onze hersenen zijn?”

Ik knik. ,,Dan is het goed. Daar ben ik het mee eens.” En daarmee is het onderwerp voor haar gesloten. Was het in het echte leven maar zo simpel. Gelukkig durven steeds meer ouders die afweging samen te maken, scholen te betrekken en wordt smartphonevrij opgroeien ook in Ede steeds meer besproken.

EEN SET HERSENEN

Onze kinderen hebben maar één set hersenen. En terwijl wij nog uitzoeken wat de effecten van smartphones en sociale media zijn, groeien zij op in die omgeving vol prikkels. Juist daarom voelt het waardevol dat steeds meer ouders en scholen nu al kiezen voor wachten en beschermen wat kwetsbaar is. 

Laat onze kinderen in Ede nog even gewoon kind zijn. Laat ze samen sneeuwpoppen maken, optreden in de kamer en tikkertje spelen op straat. Vrij van schermen. En in échte verbinding met elkaar.

door Cynthia Lukassen

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.