Columnist Cynthia Lukassen: ‘Waarom weet mijn dochter meer over Trump dan over Ede?’

EDE ,,Ik weet eigenlijk meer over Donald Trump dan over Ede.” Mijn dochter zegt het bloedserieus terwijl ze tijdens het ontbijt door de Ede Stad bladert. Vragend kijk ik op van mijn kopje koffie.

,,Elke dag kijk ik het Jeugdjournaal. Maar als hier geen bosbrand is, hoor ik bijna nooit iets over Ede.” Ze bladert verder. ,,Waarom is er eigenlijk geen kinderkrant over Ede, mam? Want hier staan bijna geen dingen in voor kinderen. Vaak alleen dingen waar wij bang van worden: ongelukken of wapenfabrieken. En als het niet eng is, snap ik er niks van. Dit is allemaal grote-mensentaal.”

Ik moet toegeven. Daar zit wat in. Bladerend legt ze uit waarom. ,,Ik vind het belangrijk dat kinderen weten wat er in Ede gebeurt. Dan kunnen we meedoen en rekening houden met elkaar. En samen lezen, thuis of op school. Want wij zijn nou eenmaal de toekomst en, nou ja... jullie zijn later allemaal dood.”

TWINKELENDE OGEN

Als ik haar vraag wat ze dan zou willen lezen, beginnen haar ogen te twinkelen. ,,Wat kinderen op andere scholen doen. Leuke uitjes, zoals de kinderkermis bij De Meerpaal of het Buitenleesfeest van Abel. Oh, en een winactie. Als je wint, mag je met een foto in de krant én vertellen wat jij belangrijk vindt.” Meer ideeën volgen elkaar in rap tempo op.

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Columnist Cynthia Lukassen. - Ted Walker

,,Een goeie mop! Dat moet er ook in. En een ‘Check dit dan’-rubriek, net als bij het Jeugdjournaal, met leuke weetjes over Ede. Over nieuwe speeltuinen en boeken in de bieb.”

Ook ik raak enthousiast. ,,Dan schrijf ik wel een column voor jouw kinderkrant!” Maar dan kijkt ze me aan alsof ik zojuist heb voorgesteld om de krant in het Chinees uit te brengen. ,,Nou... dat hoeft niet hoor, mam. Daar snappen kinderen geen hout van.” 

Gelukkig heeft ze een beter plan. ,,Maar een vriendinnetje van mij is kinderstadsdichter van Ede. Zij kan elke maand een gedicht schrijven. Dat is tenminste wél kindertaal.”

POTLODEN, LIJM EN SCHAAR

Die dag gaat ze met potloden, lijm en schaar aan de slag. ’s Avonds laat ze trots haar kinderkrant zien. ,,Het was nog best veel werk”, geeft ze eerlijk toe. ,,Dus elke week een nieuwe is te veel. Ik heb ook gewoon school hè”, zegt ze. ,,Maar één keer per maand kan best.”

Terwijl ik door haar krant vol ideeën, grapjes en nieuwtjes blader, besef ik dat ze een belangrijk punt heeft gemaakt. 

Kinderen willen niet alleen horen wat er gebeurt in de wereld. Ze willen weten wat er gebeurt in hún wereld. Misschien is zo’n kinderkrant dus helemaal geen kinderachtig idee.

door Cynthia Lukassen

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.