‘Edelherten voor de lens, dat is geluk hebben’

EDE Wat is het toch heerlijk om de natuur weer tot leven te zien komen. Na enkele maanden waarin het rustiger leek in de natuur, begint alles weer actief te worden. 

Michael de Vries

Toen ik afgelopen week met enkele leerlingen stond te kletsen in de klas, kon ik het niet laten om tijdens het gesprek ineens te zeggen: ‘Hé, de eerste tjiftjaf’. Het is een voorbode van de lente, wanneer dit kleine vogeltje helemaal vanuit Afrika de oversteek heeft gemaakt en in ons land zijn lied laat horen. Zijn lied dat in feite niet meer is dan het continu roepen van zijn eigen naam. De hele dag kun je hem horen roepen ‘tjif-tjaf, tjif-tjaf’.

TWIJFEL Op dezelfde dag, woensdag, besloot ik om aan het einde van de middag ook nog even de natuur in te gaan. Soms ga ik alleen om te lopen, soms neem ik de camera mee om foto’s te maken en soms kies ik voor filmopnames, waardoor ik dan ook het statief meeneem. Dit keer besloot ik na even twijfelen om alleen mijn camera mee te nemen. Als ik iets leuks tegen zou komen, zouden wat foto’s wel leuk zijn. 

HEIDEBLOEMPLAS Zoals altijd kies ik niet de kortste route, maar de mooiste route, zodat ik ook onderweg kan genieten van de natuur om me heen. Mijn keuze viel op de Noord-Ginkel en via een stukje Edese bos, Edese heide en de route langs de Kreelse plas zette ik uiteindelijk mijn fiets neer bij de Heidebloemplas. Ter plaatse dobberde in het water gelijk een dodaars. Deze kleine fuut-achtige heeft er vorig jaar gebroed, dus dat belooft weer wat voor de komende periode.

GEDULDIG Te voet ging ik verder en ik besloot even een kijkje te nemen bij een wildscherm. Nu ben ik niet gelijk een voorstander van wildschermen en observatiehutten, omdat ik het soms iets té gemaakt vind. Toch neem ik er wel eens een kijkje, maar vaak zie ik niets. Maar deze keer? Toen ik aankwam, zag ik al enkele edelherten staan. Dat gebeurt ook mij niet zo vaak. Ik wachtte geduldig en uiteindelijk bleek er een groep van minimaal 26 dieren te staan. Rustig aten ze van het verse gras en ze trokken zich niets van mij aan. Wat een mazzel dat ik toch de camera mee had genomen. Na het maken van enkele foto’s besloot ik weer terug te gaan. Hoeveel geluk kun je hebben?

Michael de Vries is natuurliefhebber en leerkracht in het basisonderwijs. Zijn natuurcolumn verschijnt tweewekelijks. Reacties en/of tips zijn welkom. Mail naar ede.stad@bdu.nl.